Ex luto Marienburg,
ex saxo Buda,
et ex marmore Mediolan

Na prawym brzegu czystej i spokojnej rzeki Nogat stoi wielka budowla ex luto, czyli z błota. Ogromne gotyckie zamczysko najeżone dziesiątkami wieżyc, baszt, wykuszów to dawna stolica zakonu krzyżackiego a potem jedna z głównych rezydencji królów Rzeczpospolitej. Kompleks składa się z trzech części. Zamek najlepiej widać i fotografować z przeciwległego brzegu rzeki.

Gdy Wielcy Mistrzowie postanowili założyć miasto i wybudować zamek wybrali niewielkie wzgórze w samym centrum kontrolowanych ziem. Marienburg założony był w miejscu, skąd łodziami można było się dostać do wszystkich ważnych miast regionu, a dostęp do twierdzy lądem był z uwagi na bagienny teren bardzo utrudniony.

Pierwszy zamek powstał zaledwie w dwa lata, za czasów landmistrza Konrada von Thierberg. W po 1306 roku rozbudowano zamek a do nowej wspaniałej siedziby wprowadził się sam Wielki Mistrz Siegfried von Feuchtwangen.

Malborski zamek jest wspaniałym zabytkiem techniki, po którym w perfekcyjny sposób oprowadzają wykwalifikowani przewodnicy. Bez obaw można tam zaprosić gościa z dowolnego kraju świata. Możemy być pewni, że prawie zawsze znajdzie się przewodnik, który oprowadzi go w jego ojczystym języku.

W czasie zwiedzania pokazywane są elementy powstałe za czasów Zakonu, czyli kuchnie, centralne ogrzewanie lub kanalizację, ale także refektarze, skarbiec, do którego się nawet włamano.

Zamek broniony wodami Nogatu oraz systemem fos mógł stawić opór nawet potężnej armii. Z zażartym oporem spotkał się tu król Polski i Wielki Książę Litewski Władysław Jagiełło. Zamek broniony przez wojska dzielnego komtura ze Świecia, hrabiego Henryka von Plauen, Grafa zu Dohna, a także miejscową ludność i 400 gdańszczan, wytrzymał dwumiesięczne oblężenie. „Polenkugel" - „polska kula" wystrzelona podczas walk jedynie o centymetry minęła centralny filar sali w której akurat odbywała się narada wojenna Krzyżaków. „Knapp daneben ist auch vorbei..." (Troszkę obok to też pudło...) jak mawiają Niemcy, więc trzeba było dopiero transakcji z czeskimi najemnikami, aby zamek dostał się w ręce polskie.